بررسی ظرفیت پست میزبان نیروگاه خورشیدی
یکی از مهم‌ترین پرسش ها در مراحل ابتدایی احداث نیروگاه خورشیدی این است که آیا شبکه برق نزدیک سایت توان پذیرش برق تولیدی نیروگاه را دارد یا خیر. پاسخ به این سؤال می‌تواند ظرفیت قابل احداث نیروگاه و حتی امکان اجرای پروژه در یک سایت مشخص را تعیین کند. پست میزبان پست برقی است که نیروگاه برای اتصال به شبکه به آن متصل می‌شود. ظرفیت آزاد این پست و شرایط شبکه اطراف آن باید پیش از نهایی شدن طراحی بررسی شود؛ زیرا اگر شبکه نتواند توان تزریقی نیروگاه را بدون ایجاد مشکل فنی بپذیرد، ممکن است ظرفیت پروژه کاهش یابد یا توسعه زیرساخت برق ضروری شود.
چرا ظرفیت پست میزبان اهمیت دارد ؟
اتصال نیروگاه خورشیدی به شبکه فقط به احداث یک خط یا نصب تجهیزات اتصال محدود نمی‌شود. شبکه باید از نظر فنی نیز توان پذیرش برق تولیدی نیروگاه را داشته باشد و اتصال جدید نباید موجب ایجاد اضافه‌بار یا اختلال در عملکرد شبکه شود. شرایط اتصال در هر سایت به وضعیت شبکه و زیرساخت موجود بستگی دارد. به همین دلیل بررسی زودهنگام شرایط پست میزبان و هماهنگی با شرکت توزیع یا برق منطقه‌ای می‌تواند محدودیت های احتمالی پروژه را پیش از ورود به مراحل پیشرفته طراحی مشخص کند.
اگر سایت در فاصله زیادی از زیرساخت‌های موجود قرار داشته باشد ممکن است برای اتصال نیروگاه به احداث خط یا پست جدید نیاز باشد که هزینه اجرای پروژه را افزایش می‌دهد. در مقابل، دسترسی مناسب به شبکه موجود می‌تواند نیاز به توسعه زیرساخت های جدید را کاهش دهد.
مطالعات اتصال نیروگاه خورشیدی به شبکه
برای نیروگاه های میان‌مقیاس ( از ۲۰۰ کیلووات تا حدود ۷ مگاوات) و نیروگاه‌های بزرگ‌مقیاس با ظرفیت بالاتر از ۷ مگاوات، پیش از تأیید نهایی اتصال معمولاً مطالعات اتصال به شبکه انجام می‌شود. این مطالعات می‌تواند موارد زیر را شامل شود :
بررسی پخش بار (Load Flow) : برای بررسی وضعیت بارگذاری تجهیزات و جلوگیری از اضافه‌بار در شبکه
بررسی اتصال کوتاه (Short Circuit) : برای ارزیابی شرایط خطا و عملکرد تجهیزات حفاظتی
بررسی کیفیت توان و هارمونیک‌ها
بررسی پایداری شبکه : برای ارزیابی اثر تغییرات تولید نیروگاه خورشیدی بر عملکرد شبکه
نتیجه این مطالعات مشخص می‌کند اتصال نیروگاه در ظرفیت پیشنهادی امکان‌پذیر است یا برای اجرای پروژه به اصلاح یا توسعه شبکه نیاز خواهد بود.
گزینه‌های فیزیکی اتصال
نحوه اتصال نیروگاه خورشیدی به شبکه به زیرساخت موجود و ظرفیت قابل دسترس در نقطه اتصال بستگی دارد.
گزینه‌های اتصال می‌توانند شامل موارد زیر باشند :
اتصال به خط انتقال موجود یا توسعه آن
ارتقای خطوط انتقال موجود
احداث خط انتقال جدید
احداث پست یا ایستگاه سوئیچینگ اختصاصی در محدوده نیروگاه
انتخاب میان این گزینه‌ها باید بر اساس شرایط سایت و نتیجه بررسی‌های فنی شبکه انجام شود.
جمع بندی
بررسی ظرفیت پست میزبان نیروگاه خورشیدی باید در مراحل ابتدایی توسعه پروژه انجام شود زیرا ظرفیت شبکه می‌تواند حداکثر توان قابل اتصال نیروگاه را تعیین کند. هماهنگی زودهنگام با شرکت توزیع یا برق منطقه‌ای، انجام مطالعات اتصال به شبکه و مشخص‌شدن نقطه اتصال کمک می‌کند امکان‌پذیری فنی و هزینه های مرتبط با اتصال پروژه پیش از نهایی شدن طراحی روشن شود.