دادههای مندرج در گزارش تحلیلی «Energy Sector Report ۲۰۲۶» بیانگر آن است که دولت ترکیه با هدف دستیابی به چشماندازهای دهساله خود، توجه ویژهای را به توسعه زیرساختهای شبکهای معطوف کرده است. در همین راستا، از مجموع ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری پیشبینیشده، رقمی بالغ بر ۸۰ میلیارد دلار بهطور اختصاصی برای حوزههای انتقال، توزیع، ارتقای تابآوری، توسعه سامانههای ذخیرهسازی باتری و همچنین ایجاد زیرساختهای لازم برای پذیرش خودروهای برقی در نظر گرفته شده است. این کشور در مسیر گذار به مدل شبکه سبز و بر اساس نقشه راه تدوینشده، قصد دارد با افزودن سالانه ۸ تا ۹ گیگاوات به ظرفیت نیروگاههای خورشیدی و بادی خود، مجموع توان تولیدی از این منابع را تا سال ۲۰۳۵ به ۱۲۰ گیگاوات برساند. مدیران بخش انرژی ترکیه با شناخت دقیق محدودیتهای ناشی از تولید تصادفی و متغیر انرژیهای تجدیدپذیر، توسعه متوازن زیرساختهای انتقال را در اولویت برنامههای خود قرار دادهاند.
بخش انتقال شبکه برق ترکیه با تخصیص بودجهای معادل ۲۸ میلیارد دلار، شامل برنامههای کلیدی و محوری زیر است:
- احداث ۱۴٬۷۰۰ کیلومتر خطوط انتقال جریان مستقیم فشار قوی (HVDC) با ظرفیت نامی ۴۰ گیگاوات جهت انتقال توان از مراکز عمده تولید به قطبهای مصرف.
- احداث و تقویت ۱۵٬۰۰۰ کیلومتر خطوط فشار قوی AC.
- احداث ۴۰ ایستگاه مبدل پیشرفته HVDC.
- ارتقای ظرفیت تبادل بینالمللی توان به ۶٬۷۵۰ مگاوات صادرات و ۶٬۶۰۰ مگاوات واردات.
در خصوص پیامدهای تحول انرژی در همسایه غربی بر تراز منطقهای، کارشناسان صنعت برق بر این باورند که رویکرد جدید آنکارا نشاندهنده یک دگرگونی راهبردی از «تمرکز صرف بر احداث نیروگاه» به سمت «خلق سیستم یکپارچه و منعطف برق» است؛ الگویی که در آن ابتدا شبکه تابآور و پرظرفیت ایجاد شده و سپس ظرفیتهای نوین تولید بر بستر آن بارگذاری میشوند. تحقق این طرح، ترکیه را به یکی از محورهای اصلی تجارت و ترانزیت برق میان اروپا، خاورمیانه و قفقاز بدل خواهد کرد. در همین راستا، صاحبنظران حوزه انرژی پیشنهاد دادهاند سند مقایسهای ویژهای با عنوان «ایران ۲۰۳۵؛ نقشه رقابت شبکه برق منطقه» با محوریت تحلیل ظرفیتهای انتقال، خطوط HVDC، سهم تجدیدپذیرها، ذخیرهسازها و تبادلات بینالمللی ایران در مقایسه با کشورهای همسایه تدوین شود تا صنعت برق کشور بتواند جایگاه ژئوپلیتیک خود را در معادلات تبادل انرژی حفظ و تقویت کند.




