تامین برق صنایع در سال‌های اخیر به یکی از کلیدی‌ترین و پیچیده‌ترین چالش‌های حوزه تولید در کشور تبدیل شده است؛ معضلی که از یک سو با محدودیت‌های شدید در تامین انرژی و قطعی‌های مکرر برق دست‌به‌گریبان است و از سوی دیگر، افزایش چشمگیر هزینه‌های تامین برق، فشار مضاعفی را بر دوش تولیدکنندگان قرار داده است. در این میان، نحوه عرضه و سازوکار قیمت‌گذاری برق در بورس انرژی به یکی از مباحث داغ و بحث‌برانگیز میان صنایع مبدل شده است؛ به‌ویژه آنکه تفاوت فاحش در قیمت برق میان بخش‌های مختلف، اثرات مستقیمی بر بهای تمام‌شده تولید محصولات دارد. در چنین فضای پرچالشی، مصوبه مربوط به تفکیک تالار عرضه برق صنایع فولادی و پتروشیمی در بورس انرژی، بحث‌های تازه‌ای را پیرامون نحوه تعیین قیمت برق این صنایع برانگیخته است. فعالان صنعت فولاد بر این باورند که ویژگی‌های اقتصادی و میزان مصرف انرژی در این دو صنعت با یکدیگر متفاوت است و در نتیجه، تعیین قیمت مشترک برای آن‌ها می‌تواند پیامدهای ناهمگونی برای روند تولید داشته باشد. از سوی دیگر، تداوم نظام چندنرخی برق نیز با انتقادهای گسترده‌ای مبنی بر ایجاد رانت و اتلاف منابع مواجه است.
بهادر احرامیان، عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، در خصوص اجرای مصوبه مربوط به تفکیک تالار عرضه برق صنایع فولادی و پتروشیمی در بورس انرژی، با اشاره به ایرادات ساختاری نظام چندنرخی برق، اظهار داشت که بهترین روش این است که اساساً تفاوتی میان قیمت برق مصرفی بخش‌های مختلف وجود نداشته باشد. به اعتقاد وی، نظام چندنرخی در مجموع سیستمی است که می‌تواند به ایجاد ایراد و اتلاف منابع منجر شود. وی با تاکید بر ضرورت حرکت به سمت یکسان‌سازی قیمت برق بیان کرد: منطقی‌تر و بهتر است یک قیمت واحد برای برق وجود داشته باشد و همه صنایع، اعم از فولاد، پتروشیمی، کشاورزی و سایر بخش‌ها، مصارف خود را با همان قیمت تطبیق دهند.
وی با بیان اینکه در شرایط فعلی امکان اجرای چنین مدلی در کشور وجود ندارد، افزود: در حال حاضر قیمت برق بخش خانگی حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ تومان به ازای هر کیلووات‌ساعت است در حالی که صنایع از حدود ۲ تا ۳ هزار تومان و در برخی موارد در بورس انرژی تا ۱۶ هزار تومان به ازای هر کیلووات‌ساعت برای برق پرداخت می‌کنند.
احرامیان با اشاره به شرایط فعلی بازار برق صنایع عنوان کرد: با وجود این اختلاف قیمت، صنایع همچنان با محدودیت‌ها و قطعی برق مواجه هستند. با این حال، در شرایطی که نظام چندقیمتی برق در کشور اجرا می‌شود، تفکیک قیمت برق صنایع فولادی از پتروشیمی‌ها اقدام مناسب‌تری است. وی ادامه داد: دلیل این موضوع آن است که قیمت برق در واحد‌های پتروشیمی سهم کمتری از هزینه‌های تولید را به خود اختصاص می‌دهد و به همین دلیل این صنایع راحت‌تر می‌توانند قیمت بالاتری را در معاملات برق بپذیرند.
عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران تاکید کرد: در مقابل، اگر قیمت برق صنایع فولادی در یک سازوکار کاملا رقابتی تعیین شود و این صنایع ناچار باشند قیمت‌های بالایی برای برق پرداخت کنند، تولید فولاد دیگر توجیه اقتصادی نخواهد داشت و بخشی از واحد‌های تولیدی از چرخه تولید خارج می‌شوند.
احرامیان با تاکید بر اهمیت تفکیک تالار عرضه برق فولادی‌ها و پتروشیمی‌ها تشریح کرد: در شرایط فعلی، جدا کردن این دو گروه و تعیین سهمیه مشخص برای هر یک از صنایع، راهکار بهتری است. این تفکیک می‌تواند از تحمیل قیمت‌هایی که برای صنایع فولادی قابل تحمل نیست جلوگیری کند.
وی در ادامه درباره مهم‌ترین چالش‌های پیش روی صنعت فولاد توضیح داد: همچنان چالش‌های همیشگی صنعت پابرجاست. مهم‌ترین آن‌ها مشکلات حوزه انرژی، به‌ویژه گاز و برق، و همچنین مشکلات صادرات است. او با اشاره به مشکلات مربوط به صادرات خاطرنشان کرد: در کنار چالش‌های انرژی، موضوع تخصیص ارز و بازگشت ارز حاصل از صادرات نیز از جمله مسائل مهمی است که صنایع با آن مواجه هستند.
