در حالی که ادعا شده است تنها ۴۰۰ هزار دلار برای واردات صرف شده و هزینه واقعی آن ۲ میلیون یورو برآورد می‌شود و با این استدلال که پنل خورشیدی تنها ۴ تا ۵ ساعت در طول روز تولید برق دارد، نیروگاه‌های حرارتی گزینه‌های بهتری برای تولید هستند، باید توجه داشت که هزینه احداث نیروگاه‌های تجدیدپذیر به‌طور کلی تا سقف ۴۰۰ هزار دلار به ازای هر مگاوات برآورد می‌شود. در بررسی اقتصادی این نیروگاه‌ها، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های مورد توجه در بخش انرژی، هزینه همترازشده تولید برق (Levelized Cost of Electricity - LCOE) است؛ شاخصی که مجموع هزینه‌های سرمایه‌گذاری، بهره‌برداری، نگهداری و در صورت وجود هزینه سوخت را در طول عمر نیروگاه در نظر می‌گیرد و مبنای اصلی مقایسه فناوری‌های مختلف تولید برق به‌شمار می‌رود. بر این اساس، صرفاً مقایسه هزینه اولیه احداث نیروگاه نمی‌تواند معیار درستی برای قضاوت درباره اقتصادی بودن یک فناوری باشد، بلکه باید هزینه تولید هر کیلووات‌ساعت برق در طول عمر نیروگاه مورد ارزیابی قرار گیرد.
بر اساس آخرین گزارش آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر، (IRENA)، نیروگاه‌های خورشیدی فتوولتائیک و بادی خشکی در حال حاضر از ارزان‌ترین فناوری‌های تولید برق در جهان هستند. متوسط جهانی LCOE نیروگاه‌های خورشیدی فتوولتائیک در سال ۲۰۲۳ حدود ۴٫۴ سنت دلار به ازای هر کیلووات‌ساعت، بادی خشکی حدود ۳٫۳ سنت دلار، برق‌آبی حدود ۵٫۷ سنت دلار و بادی فراساحلی حدود ۷٫۵ سنت دلار بوده است. این ارقام نشان می‌دهد که هزینه تولید برق از نیروگاه‌های خورشیدی و بادی به‌طور متوسط به‌ترتیب حدود ۵۶ و ۶۷ درصد کمتر از متوسط نیروگاه‌های جدید مبتنی بر سوخت‌های فسیلی* بوده است. بنابراین، این تصور که «پنل خورشیدی تنها ۴ تا ۵ ساعت در روز برق تولید می‌کند» به‌تنهایی مبنای مناسبی برای ارزیابی اقتصادی نیست. در محاسبات LCOE، میزان تابش خورشید، ضریب ظرفیت نیروگاه، طول عمر تجهیزات (معمولاً ۲۵ تا ۳۰ سال)، هزینه‌های بهره‌برداری و کل انرژی تولیدشده در طول عمر نیروگاه همگی لحاظ می‌شوند. به همین دلیل، باوجود تولید متناوب، نیروگاه‌های خورشیدی همچنان در بسیاری از کشور‌ها کم‌هزینه‌ترین گزینه برای احداث ظرفیت جدید تولید برق محسوب می‌شوند.
از سوی دیگر، در مقایسه با نیروگاه‌های حرارتی باید هزینه‌های سوخت، نوسانات قیمت حامل‌های انرژی، هزینه‌های بهره‌برداری، انتقال سوخت، انتشار آلاینده‌ها و در بسیاری از موارد توسعه شبکه انتقال و فوق‌توزیع نیز در نظر گرفته شود؛ در حالی که نیروگاه‌های تجدیدپذیر پس از احداث، عملاً هزینه سوخت ندارند و در پروژه‌های تولید پراکنده می‌توانند بخشی از هزینه‌های توسعه شبکه را نیز کاهش دهند. این موضوع یکی از مهم‌ترین مزیت‌های اقتصادی و راهبردی توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر به شمار می‌رود. این متن از سلسله پاسخ های ساتبا به ابهامات و سوالات این حوزه منتشر شده است.
