نصب سایر اجزای سازه نیروگاه خورشیدی
پس از تکمیل و استحکام فونداسیون ها (چه از نوع کوبشی و چه بتنی) نوبت به نصب قاب و سایر اجزای سازه‌ی نگهدارنده می‌رسد. این مرحله، اسکلت فیزیکی نیروگاه را شکل می‌دهد و پایه نصب نهایی ماژول های خورشیدی خواهد بود؛ به همین دلیل دقت در اجرای آن، مستقیماً بر پایداری بلندمدت و ایمنی کل سیستم اثر می‌گذارد.
طراحی قاب سازه
اگرچه طراحی های مختلفی برای قاب سازه نگهدارنده وجود دارد، یکی از رایج‌ترین آن ها، طراحی تک ردیفه با پایه عمودی است. این نوع طراحی نسبت به طراحی دو ردیفه تعداد نفوذ به زمین را کاهش می‌دهد و در بسیاری از موارد بدون نیاز به تجهیزات بالابر یا جرثقیل است؛ این ویژگی می‌تواند سرعت اجرا را افزایش و هزینه ماشین‌آلات سنگین را کاهش دهد.
کنترل کیفیت و نکات اجرایی
تمام اجزای فلزی سازه باید از متریال مقاوم در برابر خوردگی ساخته شده باشند.
استفاده از پیچ و مهره های نامناسب از نظر جنس فلز (عدم تطابق گالوانیکی) می‌تواند در بلندمدت باعث خوردگی و ضعیف‌شدن اتصالات شود.
پیش از نصب پنل روی قاب، باید از تراز و راستای صحیح تمام اجزای سازه در طول و عرض هر ردیف اطمینان حاصل شود.
فاصله‌ی بین ردیف ها باید دقیقاً مطابق مقدار طراحی شده در مرحله تعیین ظرفیت نیروگاه اجرا شود تا از سایه اندازی ردیف‌های عقب بر یکدیگر جلوگیری شود.
جمع بندی
نصب سایر اجزای سازه باید با همان دقتی انجام شود که در مراحل طراحی برای آن در نظر گرفته شده است. رعایت گشتاور صحیح اتصالات، تطابق متریال برای جلوگیری از خوردگی، کنترل مستمر تراز و راستای قاب در طول اجرا تضمین می‌کند که سازه در طول عمر بیست تا سی‌ساله نیروگاه پایدار باقی بماند.