توان خروجی اینورترها در دماهای بالا کاهش می‌یابد، زیرا فرآیند تبدیل جریان مستقیم (DC) به متناوب (AC) با تلفات حرارتی همراه است. قطعات داخلی اینورتر از جمله ترانزیستورهای قدرت، سلف‌ها و خازن‌ها در حین کار تولید گرما می‌کنند و عبور دمای اتصال (Junction) یا سایر اجزا از حد مجاز، منجر به کاهش طول عمر و افت قابلیت اطمینان دستگاه می‌شود. سیستم خنک‌کننده اینورتر تنها تا آستانه‌ای مشخص قادر به دفع حرارت است و با افزایش دمای محیط، اختلاف دمای لازم برای انتقال گرما کاهش می‌یابد. در چنین شرایطی، سیستم کنترل برای جلوگیری از گرمایش بیش از حد (Overtemperature)، توان یا جریان خروجی دستگاه را محدود می‌کند که به این فرآیند «کاهش توان حرارتی» یا Temperature Derating گفته می‌شود. نرم‌افزار SAM متعلق به NREL، برای برآورد تولید نیروگاه، منحنی‌های کاهش توان حرارتی اینورتر را با داده‌های دمای محیط تلفیق کرده و افت توان ناشی از دما را در قالب تلفات (Loss) گزارش می‌دهد. شدت این پدیده در اینورترهای مختلف متفاوت بوده و به عواملی نظیر طراحی سیستم خنک‌کاری، توان نامی دستگاه و ولتاژ DC بستگی دارد. در نیروگاه‌های واقع در مناطق گرمسیر، استفاده از سایه‌بان مناسب، فراهم‌سازی جریان هوای کافی، رعایت فواصل نصب استاندارد و پاکسازی مستمر ورودی‌های هوا می‌تواند عملکرد حرارتی دستگاه را بهبود بخشد. بنابراین، در ارزیابی و مقایسه اینورترها، صرفاً توجه به حداکثر دمای کاری کافی نیست و بررسی منحنی توان قابل‌تحویل در دماهای مختلف، معیاری دقیق‌تر و کاربردی‌تر برای طراحی سیستم محسوب می‌شود.
منابع مرجع