پنل‌های خورشیدی در حین کار گرم می‌شوند، زیرا تنها بخشی از انرژی تابشی دریافتی را به الکتریسیته تبدیل کرده و مابقی آن به گرما تبدیل می‌شود. از این رو، دمای ماژول‌ها در روزهای آفتابی معمولاً از دمای محیط بالاتر است و این پدیده به‌خودی‌خود نشان‌دهنده خرابی نیست. با این حال، اگر یک پنل یا بخشی از آن به‌طور غیرعادی داغ‌تر از ماژول‌های مجاور باشد، نیاز به بررسی دقیق دارد. نصب پنل‌ها با فاصله بسیار کم از سطح بام که منجر به کاهش جریان هوا می‌شود، می‌تواند دمای کلی ماژول را افزایش دهد. همچنین سایه‌اندازی موضعی، فضولات پرندگان یا آلودگی‌های شدید ممکن است باعث قرارگیری یک سلول در وضعیت «بایاس معکوس» (Reverse Bias) و ایجاد «نقطه داغ» (Hot Spot) شود. طبق گزارش IEA PVPS، ترک‌خوردگی سلول (Cell Cracking) یا سایه‌اندازی می‌تواند منجر به عدم تطابق جریان (Current Mismatch) و داغ شدن سلول‌های ضعیف‌تر گردد. از دیگر دلایل احتمالی می‌توان به خرابی دیود بای‌پاس، مقاومت بالای اتصالات (Ribbon) یا نقص در اتصالات داخلی اشاره کرد. افزایش دما علاوه بر کاهش لحظه‌ای توان خروجی به‌دلیل ضریب دمایی (Temperature Coefficient)، در صورت تداوم و شدت، می‌تواند به لایه‌های محافظ (Encapsulant)، لایه پشتی (Back Sheet) و اتصالات داخلی آسیب جدی وارد کند. برای تشخیص دقیق، دمای پنل باید با ماژول‌های هم‌جوار در شرایط تابشی یکسان مقایسه شود و در صورت مشاهده اختلاف غیرطبیعی، از روش‌های ترموگرافی، بازرسی ظاهری و تست‌های الکتریکی استفاده گردد.
منابع مرجع