کابل‌ها و کانکتورهای خورشیدی از اجزای حیاتی در سیستم‌های جانبی (BOS) نیروگاه‌های خورشیدی محسوب می‌شوند؛ چرا که جریان تولیدی هزاران پنل باید سال‌ها از طریق همین اتصالات به اینورتر منتقل شود. کابل‌های PV باید متناسب با ولتاژ DC سیستم، جریان طراحی، دمای محیط، تابش فرابنفش (UV)، رطوبت و شرایط نصب انتخاب شوند. انتخاب سطح مقطع نامناسب، منجر به افزایش افت ولتاژ و تلفات مقاومتی خواهد شد. کانکتورها نیز باید اتصالی پایدار با مقاومت الکتریکی پایین برقرار کنند. تحقیقات آزمایشگاه ملی انرژی‌های تجدیدپذیر (NREL) بر روی نیروگاه‌های مقیاس بزرگ نشان می‌دهد که خرابی کانکتورها می‌تواند باعث از مدار خارج شدن رشته‌های پنل، افزایش هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری (O&M)، کاهش تولید انرژی و در شرایط حاد، منجر به بروز خطاهای قوس الکتریکی، اتصال زمین و افزایش دمای غیرمجاز شود. یکی از مخاطرات جدی، استفاده از کانکتورهای ناسازگار یا پرس‌کاری (Crimp) غیراصولی است؛ چرا که شباهت ظاهری دو کانکتور لزوماً به معنای سازگاری فنی آن‌ها نیست. عواملی نظیر نحوه پرس ترمینال، استفاده از ابزار مناسب، کیفیت آب‌بندی، میزان کشش کابل و نحوه قرارگیری کانکتورها بر دوام و عملکرد آن‌ها تأثیر مستقیم دارد. از این رو، در طراحی نیروگاه باید کابل و کانکتور دقیقاً مطابق با جریان، ولتاژ، شرایط محیطی و دستورالعمل‌های سازندگان انتخاب شده و در بازرسی‌های دوره‌ای، از نظر علائم داغ‌شدن، خوردگی یا آسیب‌های مکانیکی به‌دقت پایش شوند.
منابع مرجع