در گذشته، پنل‌های خورشیدی بخش عمده‌ای از هزینه‌های احداث نیروگاه‌های فتوولتائیک را به خود اختصاص می‌دادند، اما با افت چشمگیر قیمت ماژول‌ها، وزن سایر بخش‌های پروژه در هزینه‌های نهایی افزایش یافته است. طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر (IRENA)، قیمت ماژول‌های سیلیکون کریستالی از سال ۲۰۱۰ تا پایان ۲۰۲۴ حدود ۹۷ درصد کاهش داشته است. در پروژه‌های مقیاس بزرگ (Utility-Scale) بررسی‌شده در سال ۲۰۲۴، مجموع هزینه‌های پنل و اینورتر به‌طور میانگین حدود ۳۵ درصد از کل هزینه‌های نصب را تشکیل داده‌اند که این رقم بسته به شرایط هر کشور، بین ۱۶ تا ۴۹ درصد متغیر است؛ بنابراین نمی‌توان درصد ثابتی را برای سهم پنل‌ها در سطح جهانی در نظر گرفت. سهم واقعی ماژول‌ها به عواملی نظیر قیمت خرید به ازای هر وات، توان و راندمان پنل، هزینه‌های حمل و واردات، و همچنین قیمت سایر تجهیزات پروژه وابسته است. برای محاسبه سهم پنل در یک پروژه، کافی است «هزینه خرید و تحویل کل ماژول‌ها» بر «کل هزینه‌های سرمایه‌ای (CAPEX) نیروگاه» تقسیم و در عدد ۱۰۰ ضرب شود. برای نمونه، اگر پنل‌ها ۲۵ درصد از کل بودجه را تشکیل دهند، افزایش ۱۰ درصدی قیمت ماژول به معنای افزایش ۱۰ درصدی کل هزینه نیروگاه نخواهد بود، بلکه اثر مستقیم آن در صورت ثابت ماندن سایر هزینه‌ها، تنها حدود ۲.۵ درصد است. در ایران نیز نوسانات نرخ ارز و شرایط واردات می‌تواند این سهم را به‌طور قابل‌توجهی تغییر دهد.
منابع مرجع