در دیتاشیت اینورترهای خورشیدی، چندین پارامتر ولتاژی وجود دارد که نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. «حداکثر ولتاژ ورودی» (Maximum DC Voltage)، بالاترین سطح ولتاژی است که بخش DC اینورتر مجاز به دریافت آن است؛ از این رو، ولتاژ مدار باز (Voc) رشتهها حتی در سردترین شرایط محیطی نیز نباید از این مقدار فراتر رود. پارامتر دیگر، «محدوده ولتاژ MPPT» است که میان دو مقدار حداقل و حداکثر ولتاژ MPPT تعریف میشود. این بازه نشاندهنده محدودهای است که سیستم ردیابی نقطه بیشینه توان میتواند آرایه فتوولتائیک را بهطور بهینه کنترل کند؛ بنابراین، ولتاژ کاری (Vmp) رشتهها در شرایط مختلف باید تا حد امکان در این محدوده باقی بماند.
برخی اینورترها دارای مشخصهای به نام «ولتاژ راهاندازی» (Start-up Voltage) هستند که حداقل ولتاژ مورد نیاز برای شروع به کار دستگاه را تعیین میکند و لزوماً با حداقل ولتاژ MPPT برابر نیست. برای نمونه، ممکن است یک اینورتر حداکثر ولتاژ DC معادل ۱۵۰۰ ولت داشته باشد، اما محدوده عملکرد MPPT آن بسیار محدودتر باشد. در طراحی رشتهها، بررسی هر دو محدودیت الزامی است: ولتاژ Voc سرد رشته باید پایینتر از حداکثر ولتاژ مجاز DC باشد و ولتاژ Vmp عملیاتی در تغییرات دما و تابش، در محدوده MPPT قرار گیرد. نادیده گرفتن تفاوت این پارامترها میتواند منجر به کاهش راندمان تولید یا خروج از محدوده ایمن تجهیزات شود.
منابع مرجع
