تفاوت بنیادین میان نیروگاه‌های خورشیدی فتوولتائیک (PV) و نیروگاه‌های حرارتی در شیوه تبدیل انرژی اولیه به جریان الکتریسیته نهفته است. در فناوری فتوولتائیک، سلول‌های خورشیدی بدون نیاز به فرآیند احتراق، تولید بخار یا استفاده از توربین، تابش خورشید را مستقیماً به برق جریان مستقیم (DC) تبدیل می‌کنند که در ادامه توسط اینورتر به جریان متناوب (AC) تبدیل می‌شود. در مقابل، نیروگاه‌های حرارتی بر پایه تبدیل انرژی گرمایی به انرژی مکانیکی و سپس الکتریکی عمل می‌کنند؛ بدین صورت که انرژی حاصل از سوخت یا سایر منابع حرارتی برای گرم کردن سیال و راه‌اندازی سیکل قدرت به کار گرفته می‌شود تا در نهایت توربین، ژنراتور را به حرکت درآورد. بنابراین، نیروگاه‌های فتوولتائیک به دلیل برخورداری از قطعات مکانیکی متحرک کمتر و عدم نیاز به سوخت برای تولید روزانه، متمایز هستند، هرچند عملکرد آن‌ها مستقیماً به شدت تابش خورشید وابسته است. لازم به ذکر است که نیروگاه‌های خورشیدی حرارتی متمرکز (CSP) ماهیتی متفاوت از سیستم‌های فتوولتائیک دارند؛ در این نیروگاه‌ها، آینه‌ها نور خورشید را بر روی یک گیرنده متمرکز کرده و با گرم کردن سیال، انرژی حرارتی لازم برای چرخاندن توربین و تولید برق را فراهم می‌کنند. همچنین، برخی از نیروگاه‌های CSP قادرند انرژی را به صورت حرارتی ذخیره‌سازی کرده و امکان تولید برق را در ساعات فاقد تابش خورشید نیز فراهم آورند.

منابع مرجع