نرخ افت توان سالانه پنل‌های خورشیدی (Degradation Rate)، به کاهش تدریجی حداکثر توان تولیدی ماژول‌ها در گذر زمان اشاره دارد. بر اساس مطالعات گسترده آزمایشگاه ملی انرژی‌های تجدیدپذیر (NREL) بر روی داده‌های میدانی متعدد، نرخ میانه تاریخی این افت حدود ۰.۵ درصد در سال برآورد شده است؛ هرچند این مقدار بسته به نوع فناوری، کیفیت محصول و شرایط محیطی متغیر است. یافته‌های پروژه جدیدتر «طول عمر فتوولتائیک» در NREL نیز نشان می‌دهد که نرخ افت در بسیاری از ماژول‌های تجاری بین ۰.۲۵ تا ۰.۵۵ درصد در سال قرار دارد، اگرچه برخی محصولات خاص ممکن است عملکرد متفاوتی داشته باشند. عوامل متعددی از جمله تابش فرابنفش (UV)، دما، رطوبت، تنش‌های حرارتی، پدیده‌های PID و LID/LETID، ترک‌های سلولی و همچنین کیفیت مواد اولیه و فرآیند ساخت، بر این نرخ تأثیرگذار هستند. تفکیک میان افت طبیعی و خرابی‌های زودهنگام ضروری است؛ چرا که کاهش شدید توان در بازه زمانی کوتاه، معمولاً نشان‌دهنده نقص فنی یا مکانیسم‌های تخریب خاص است. تولیدکنندگان معمولاً در گارانتی‌های عملکردی خود، حداکثر میزان افت در سال اول و نرخ مجاز سالانه برای سال‌های بعد را مشخص می‌کنند. در تحلیل‌های اقتصادی نیروگاه‌های خورشیدی، نرخ افت توان در مدل‌سازی‌های ۲۰ تا ۳۰ ساله لحاظ می‌شود، زیرا حتی اختلاف چنددهم درصدی در نرخ سالانه می‌تواند تأثیر چشمگیری بر مجموع انرژی قابل فروش و بازگشت سرمایه نیروگاه داشته باشد.

منابع مرجع