ضریب دمایی پنل خورشیدی نشان‌دهنده میزان تغییر در مشخصات الکتریکی ماژول با تغییر دمای سلول است. مهم‌ترین پارامتر برای مقایسه پنل‌ها، معمولاً «ضریب دمایی توان حداکثر» (Temperature Coefficient of Pmax) است که به‌صورت درصد بر درجه سانتی‌گراد بیان می‌شود. برای نمونه، اگر ضریب توان یک پنل ۰.۳۰- درصد بر درجه سانتی‌گراد باشد، افزایش ۲۰ درجه‌ای دمای سلول نسبت به شرایط مرجع، می‌تواند در یک محاسبه ساده، منجر به کاهش تقریبی ۶ درصدی توان خروجی شود. علاوه بر این، ضرایب ولتاژ مدار باز (Voc) و جریان اتصال کوتاه (Isc) نیز در دیتاشیت پنل‌ها درج می‌شوند. ضریب دمایی Voc در طراحی تعداد پنل‌ها در هر رشته (String) بسیار حیاتی است، زیرا با کاهش دما، ولتاژ مدار باز افزایش می‌یابد. ضریب Pmax در مناطق گرمسیر اهمیت اقتصادی بالایی دارد؛ به‌طوری که هرچه مقدار منفی این ضریب به صفر نزدیک‌تر باشد، پنل در دماهای بالا افت توان کمتری خواهد داشت. گزارش‌های IEA PVPS نشان می‌دهد که تأثیر دما بر رتبه‌بندی انرژی (Energy Rating) ماژول‌ها در اقلیم‌های گرم و خشک بسیار پررنگ‌تر از مناطق معتدل است. با این حال، نباید تنها به ضریب دمایی اکتفا کرد؛ بلکه عواملی نظیر راندمان، دوام، قیمت، عملکرد در تابش کم و مشخصات مکانیکی نیز باید به‌طور جامع بررسی شوند.
منابع مرجع