هزینههای مطالعات، طراحی و مهندسی نیروگاههای خورشیدی، مجموعهای از فعالیتها را در بر میگیرد که یک پروژه را از مرحله ایده اولیه به طرحی اجرایی و قابلساخت تبدیل میکند. در فاز امکانسنجی، اقداماتی نظیر ارزیابی پتانسیل تابش خورشیدی، برآورد میزان تولید انرژی، بررسی وضعیت زمین، تحلیل اتصال به شبکه و ارزیابی اولیه اقتصادی انجام میشود. در ادامه، مطالعات تخصصیتری شامل نقشهبرداری توپوگرافی، بررسیهای ژئوتکنیک، هیدرولوژی و زهکشی، تحلیل سایهاندازی و در صورت لزوم، ارزیابیهای زیستمحیطی صورت میگیرد. بخش طراحی شامل مواردی چون جانمایی نیروگاه، چیدمان پنلها و اینورترها، طراحی رشتههای خورشیدی، سیستمهای کابلکشی DC و AC، شبکه فشار متوسط، سیستم ارتینگ، حفاظت، پست و خطوط اتصال است. همچنین، طراحی سازه، فونداسیون، مسیرهای دسترسی، حصارکشی، ساختمان کنترل و سایر زیرساختهای عمرانی در این دسته قرار میگیرند. در پروژههای بزرگ، انجام مطالعات تخصصی شبکه مانند پخش بار (Load Flow)، اتصال کوتاه و هماهنگی حفاظتی، بخش مهمی از خدمات مهندسی را تشکیل میدهد. در مرحله اجرا نیز هزینههایی برای تهیه نقشههای اجرایی (IFC)، بررسی مدارک فنی سازندگان، مهندسی خرید، نظارت، تهیه نقشههای چونساخت (As-Built) و پشتیبانی راهاندازی در نظر گرفته میشود. طبق استانداردهای NREL، هزینههای مهندسی، مطالعات اولیه، توسعه و راهاندازی در کنار هزینههای مستقیم تجهیزات، ارکان اصلی سرمایهگذاری پروژه محسوب میشوند؛ بنابراین، تخصیص بودجه برای بخش مهندسی باید از مرحله امکانسنجی تا تحویل نهایی پروژه لحاظ گردد.
منابع مرجع
