تابش کل افقی (GHI)، یکی از کلیدی‌ترین شاخص‌ها برای ارزیابی پتانسیل انرژی خورشیدی در یک منطقه محسوب می‌شود. این شاخص، مجموع تابش خورشیدی دریافت‌شده بر روی یک سطح کاملاً افقی را نشان می‌دهد و از دو مؤلفه اصلی تشکیل شده است: تابش پراکنده افقی (DHI) و سهم افقی تابش مستقیم خورشید. از نظر ریاضی، این رابطه به صورت GHI = DHI + DNI × cos(θz) تعریف می‌شود که در آن DNI نشان‌دهنده تابش مستقیم نرمال و θz زاویه سمت‌الرأسی خورشید است. مقدار لحظه‌ای GHI معمولاً با واحد وات بر مترمربع اندازه‌گیری می‌شود، در حالی که انرژی تجمعی در بازه‌های زمانی ساعتی، روزانه، ماهانه یا سالانه، با واحد کیلووات‌ساعت بر مترمربع گزارش می‌گردد.
داده‌های GHI به دلیل سهولت در اندازه‌گیری و دسترسی گسترده، ابزاری بسیار کاربردی برای ارزیابی اولیه سایت‌های خورشیدی هستند. با این وجود، از آنجا که پنل‌های خورشیدی معمولاً به‌صورت افقی نصب نمی‌شوند، برای برآورد دقیق انرژی دریافتی توسط آن‌ها، داده‌های GHI باید با استفاده از اطلاعات DNI، DHI، موقعیت خورشید، و همچنین زاویه و جهت‌گیری پنل، به تابش بر روی صفحه آرایه (POA) تبدیل شوند. علاوه بر این، GHI یکی از ورودی‌های اساسی در مدل‌های شبیه‌سازی تولید انرژی خورشیدی به شمار می‌رود.
منابع مرجع