برنامه‌های نگهداری پیشگیرانه در نیروگاه‌های خورشیدی با هدف جلوگیری از خرابی‌های احتمالی و حفظ حداکثری نرخ دسترسی (Availability) و بازده انرژی (Energy Yield) اجرا می‌شوند. پایش مستمر یا روزانه تولید و بررسی هشدارهای سیستم (Alarms)، رکن اصلی این برنامه‌هاست، چرا که بسیاری از اختلالات پیش از بروز خرابی فیزیکی، در داده‌ها نمایان می‌شوند. بازرسی‌های دوره‌ای آرایه‌های خورشیدی شامل بررسی شکستگی شیشه‌ها، آلودگی‌های شدید، تغییر رنگ، شل‌شدگی کلمپ‌ها، خوردگی سازه‌ها و آسیب‌های ناشی از عوامل جوی یا جانوران است. همچنین، کابل‌های DC باید به‌طور منظم از نظر افتادگی، ساییدگی، تماس با لبه‌های تیز و فرسودگی ناشی از اشعه فرابنفش کنترل شوند. کانکتورها، تابلوهای برق و سایر تجهیزات الکتریکی نیز باید برای شناسایی علائم افزایش دما، خوردگی و نفوذ رطوبت بررسی گردند. طبق تأکید وزارت انرژی آمریکا (DOE)، اجرای عملیات نگهداری و تعمیرات (O&M) پیشگیرانه بر اساس چک‌لیست‌های استاندارد، برای تضمین ایمنی و عملکرد بلندمدت نیروگاه حیاتی است. در نیروگاه‌های بزرگ، سرویس اینورترها، نظافت فیلترها و سیستم‌های خنک‌کننده مطابق دستورالعمل سازنده، تست سیستم ارت و حفاظت، و بررسی ترانسفورماتورها، تابلوهای فشار متوسط (MV)، سیستم اسکادا (SCADA)، حصارکشی، مسیرهای دسترسی و سیستم‌های زهکشی از اهمیت بالایی برخوردار است. علاوه بر این، برنامه‌های مدیریت پوشش گیاهی و نظافت پنل‌ها باید متناسب با شرایط اقلیمی سایت تدوین شوند. در نهایت، یک برنامه نگهداری پیشگیرانه بهینه، نه بر اساس یک جدول زمانی ثابت، بلکه بر پایه دفترچه‌های راهنمای تجهیزات، سوابق خرابی‌ها، شرایط محیطی و سطح حساسیت هر تجهیز تنظیم می‌شود.
منابع مرجع