اصلی‌ترین مزیت استفاده از ردیاب‌های خورشیدی، افزایش میزان انرژی دریافتی توسط آرایه‌ها در طول روز است. در سیستم‌های تک‌محوره، پنل‌ها به‌طور معمول از شرق به غرب حرکت می‌کنند تا در مقایسه با آرایه‌های ثابت، مدت‌زمان بیشتری در موقعیت بهینه نسبت به تابش خورشید قرار گیرند. این فرآیند باعث می‌شود منحنی تولید روزانه گسترده‌تر شده و میزان تولید در ساعات ابتدایی صبح و ساعات پایانی بعدازظهر افزایش یابد. میزان این افزایش در سایت‌های مختلف یکسان نیست و به عواملی نظیر تابش مستقیم، عرض جغرافیایی، شرایط اقلیمی، نسبت پوشش زمین (GCR) و نوع طراحی سیستم بستگی دارد. همچنین، استفاده از ردیاب موجب بهره‌وری بیشتر از ظرفیت اینورتر در ساعات بیشتری از روز می‌شود. در آرایه‌های تک‌محوره، قابلیت «ردیابی معکوس» (Backtracking) نیز امکان کاهش سایه‌اندازی متقابل ردیف‌ها را در زمان‌هایی که زاویه خورشید پایین است، فراهم می‌کند. از سوی دیگر، به‌کارگیری ردیاب می‌تواند انرژی تولیدی هر پنل را ارتقا داده و در بسیاری از پروژه‌ها، هزینه نهایی انرژی تولیدشده (LCOE) را کاهش دهد. با این حال، این مزایا باید در کنار چالش‌هایی نظیر هزینه‌های موتور، سیستم‌های کنترلی، پیچیدگی سازه، نیاز به نگهداری و حساسیت به شرایط باد ارزیابی شوند. در نهایت باید توجه داشت که مزیت اصلی ردیاب، افزایش «توان نامی» پنل نیست؛ توان نامی ثابت باقی می‌ماند، اما ردیاب با بهبود شرایط دریافت تابش در ساعات بیشتری از روز، امکان برداشت انرژی سالانه بیشتری را فراهم می‌کند.
منابع مرجع