هزینه‌های مربوط به کابل‌کشی و تجهیزات الکتریکی نیروگاه‌های خورشیدی باید بر اساس طراحی‌های تفصیلی و فهرست مقادیر (BOQ) برآورد شود، چرا که این هزینه‌ها در پروژه‌های مختلف تفاوت چشمگیری دارند. در بخش DC، اقلامی نظیر کابل‌های مخصوص خورشیدی، کانکتورها، جعبه‌های تجمیع (در صورت نیاز)، تجهیزات حفاظتی و مسیرهای عبور کابل قرار می‌گیرند. در بخش AC نیز مواردی همچون کابل‌های فشار ضعیف یا متوسط، تابلوهای برق، کلیدها، ترانسفورماتورها، سیستم ارتینگ، تجهیزات حفاظتی و اندازه‌گیری، سیستم اسکادا (SCADA) و شبکه جمع‌آوری داخلی نیروگاه باید لحاظ شوند. طول مسیر کابل‌کشی مستقیماً به چیدمان (Layout)، موقعیت اینورترها و فاصله بلوک‌های نیروگاهی وابسته است؛ به‌طوری که افزایش طول مسیر یا شدت جریان، نیاز به کابل‌هایی با سطح مقطع بزرگ‌تر و در نتیجه مصرف بیشتر مس یا آلومینیوم را به همراه دارد. در نیروگاه‌های مقیاس بزرگ، هزینه‌های شبکه فشار متوسط داخلی و پست برق اهمیت ویژه‌ای می‌یابند. طبق گزارش سال ۲۰۲۴ آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر (IRENA)، مجموع هزینه‌های سخت‌افزار سیستم‌های جانبی (BoS) به‌طور میانگین حدود ۳۳ درصد از هزینه‌های نصب را تشکیل می‌دهد؛ با این حال، کابل‌کشی و تجهیزات الکتریکی تنها بخشی از این دسته‌بندی هستند و نمی‌توان این رقم را مستقیماً به هزینه‌های کابل‌کشی نسبت داد. همچنین، هزینه‌های مربوط به خط انتقال و پست اتصال به شبکه ممکن است به‌صورت جداگانه محاسبه شوند. برای دستیابی به برآوردی دقیق، لازم است طول و سطح مقطع کابل‌ها، تعداد تابلوها، ترانسفورماتورها و تجهیزات پست، از روی نقشه‌های تک‌خطی و چیدمان استخراج و قیمت‌گذاری شوند.
منابع مرجع