انتخاب میان نصب پنل‌های خورشیدی بر روی بام یا زمین، به عواملی نظیر ظرفیت پروژه، فضای در دسترس، وضعیت سازه و اهداف سرمایه‌گذاری بستگی دارد. سیستم‌های سقفی برای منازل، ساختمان‌های تجاری و کارخانه‌هایی که از فضای پشت‌بام مناسبی برخوردارند، گزینه‌ای ایده‌آل محسوب می‌شوند؛ چرا که نیازی به تملک زمین مجزا ندارند و انرژی را در نزدیکی محل مصرف تولید می‌کنند. با این حال، پیش از اقدام، ارزیابی دقیق مقاومت سازه، عمر و سلامت پوشش بام، میزان سایه‌اندازی، مسیرهای دسترسی و الزامات ایمنی ضروری است. در مقابل، سیستم‌های زمینی آزادی عمل بیشتری در تعیین زاویه بهینه، جهت‌گیری پنل‌ها، تنظیم فاصله ردیف‌ها و بهره‌گیری از ردیاب‌های خورشیدی ارائه می‌دهند. همچنین، دسترسی به تجهیزات برای شست‌وشو، تعمیر اینورتر و نگهداری دوره‌ای در این سیستم‌ها آسان‌تر است؛ به همین دلیل، نیروگاه‌های مقیاس بزرگ عمدتاً به صورت زمینی (Ground-Mounted) اجرا می‌شوند. البته باید در نظر داشت که اجرای سیستم زمینی مستلزم در اختیار داشتن زمین مناسب، اجرای فونداسیون یا شمع‌کوبی، حصارکشی و آماده‌سازی زیرساخت‌های عمرانی است. در نهایت، برای پروژه‌های کوچک با ظرفیت چند کیلووات، استفاده از بام معمولاً اقتصادی‌تر است، اما در پروژه‌های بزرگ با ظرفیت مگاواتی، سیستم‌های زمینی امکان طراحی بهینه‌تر و تولید انرژی بیشتر را فراهم می‌کنند. تصمیم‌گیری نهایی باید بر مبنای تحلیل مقایسه‌ای مساحت مفید، پایداری سازه، برآورد تولید انرژی و هزینه‌های تمام‌شده صورت گیرد.
منابع مرجع