به‌منظور پیشگیری یا به حداقل رساندن سایه‌اندازی میان ردیف‌های پنل‌های خورشیدی، نخست باید مسیر حرکت خورشید در محل پروژه و طول سایه آرایه‌ها در ساعات و فصول مختلف سال تحلیل شود. در سیستم‌های ثابت، اصلی‌ترین راهکار، تعیین فاصله مناسب میان ردیف‌ها (Pitch) است؛ همچنین زاویه شیب پنل‌ها و ارتفاع لبه پایینی آن‌ها از سطح زمین، مستقیماً بر طول سایه تأثیرگذار است. معمولاً هدف از طراحی، حذف کامل سایه در تمامی لحظات سال نیست، چرا که این امر نیازمند فضای بسیار وسیعی است؛ در عوض، میزان افت انرژی ناشی از سایه با هزینه‌های تأمین زمین و کاهش ظرفیت نیروگاه مقایسه و بهینه‌سازی می‌شود. در سیستم‌های ردیاب تک‌محوره، استفاده از الگوریتم «ردیابی معکوس» (Backtracking) اهمیت حیاتی دارد؛ در این روش، زمانی که موقعیت مستقیم پنل‌ها رو به خورشید منجر به ایجاد سایه بر روی ردیف‌های مجاور می‌شود، زاویه ردیاب‌ها به‌صورت هوشمند تغییر می‌کند تا از سایه‌اندازی کاسته شود. نرم‌افزار SAM نیز با استفاده از پارامتر نسبت پوشش زمین (GCR)، زمان‌بندی ردیابی معکوس و میزان خودسایگی را تخمین می‌زند. علاوه بر این، بررسی توپوگرافی زمین ضروری است، زیرا ناهمواری‌ها و اختلاف ارتفاع ردیف‌ها می‌تواند الگوی سایه را تغییر دهد. در نهایت، انجام شبیه‌سازی سه‌بعدی و تحلیل زمانی سایه پیش از نهایی‌سازی چیدمان (Layout)، بهترین رویکرد برای مدیریت و کاهش این تلفات در نیروگاه‌های زمینی است.
منابع مرجع