حداکثر ولتاژ رشته‌های خورشیدی باید بر اساس سردترین دمای پیش‌بینی‌شده برای محل پروژه محاسبه شود و نباید تنها به مقدار Voc ذکرشده در شرایط استاندارد (STC) اکتفا کرد. دلیل این امر آن است که با کاهش دمای سلول، ولتاژ مدار باز پنل افزایش می‌یابد. برای محاسبه دقیق، ابتدا Voc پنل از دیتاشیت استخراج شده و با اعمال ضریب دمایی اصلاح می‌شود. در صورتی که این ضریب به‌صورت درصد بر درجه سانتی‌گراد باشد، می‌توان از رابطه تقریبی Voc,cold = Voc,STC × [1 + βVoc × (Tmin − 25)] استفاده کرد؛ که در آن βVoc باید به صورت عدد اعشاری لحاظ شود. سپس حداکثر ولتاژ رشته از طریق فرمول Vstring,max = N × Voc,cold به دست می‌آید که در آن N تعداد پنل‌های سری است.
به‌عنوان مثال، اگر Voc یک پنل 50 ولت و ضریب دمایی آن 0.25- درصد بر درجه سانتی‌گراد باشد، در دمای طراحی 10- درجه سانتی‌گراد، ولتاژ مدار باز هر پنل به حدود 54.4 ولت افزایش می‌یابد. در نتیجه، یک رشته 20 پنلی در این شرایط ولتاژی در حدود 1088 ولت خواهد داشت. این مقدار نهایی باید همواره کمتر از حداکثر ولتاژ DC مجاز اینورتر و سایر تجهیزات مسیر DC باشد. در طراحی‌های اجرایی، روش تعیین دمای مبنا و ضرایب مورد استفاده باید دقیقاً مطابق با استانداردها و الزامات فنی پروژه باشد.
منابع مرجع