تعیین بازه‌های زمانی یکسان برای بازدید از تمامی تجهیزات نیروگاه خورشیدی امکان‌پذیر نیست؛ چرا که اینورترها، ترانسفورماتورها، تابلوهای فشار متوسط (MV)، کابل‌ها، پنل‌ها و سازه‌ها، هر کدام نیازمند برنامه نگهداری اختصاصی هستند. پایش داده‌ها و هشدارها باید به‌صورت مستمر یا روزانه انجام شود تا خرابی اینورترها یا استرینگ‌ها بدون نیاز به بازرسی فیزیکی، در کوتاه‌ترین زمان شناسایی گردد. بازرسی‌های ظاهری نیروگاه نیز در قالب برنامه‌های دوره‌ای انجام می‌شوند، اما فواصل زمانی آن‌ها کاملاً به شرایط محیطی وابسته است؛ به‌طوری که سایت‌های در معرض گردوغبار شدید، رطوبت بالا، هجوم جانوران، رشد سریع پوشش گیاهی یا طوفان‌های مکرر، نیازمند بازدیدهای متناوب‌تری هستند. طبق توصیه‌های وزارت انرژی آمریکا (DOE)، عملیات نگهداری و تعمیرات (O&M) باید بر اساس چک‌لیست‌ها و برنامه‌های پیشگیرانه (Preventive Maintenance) تدوین شده و علاوه بر بازرسی‌های عادی، پس از وقوع حوادث جوی شدید نیز اجرا گردد. همچنین، برخی تجهیزات بر اساس دستورالعمل سازنده دارای دوره‌های سرویس شش‌ماهه، سالانه یا مبتنی بر ساعت کارکرد هستند که باید مستقیماً از دفترچه راهنمای همان تجهیز استخراج شود. رویکرد بهینه، تلفیق نگهداری زمان‌محور (Time-Based) با نگهداری وضعیت‌محور (Condition-Based) است؛ به این معنا که علاوه بر بازدیدهای زمان‌بندی‌شده، عواملی نظیر افزایش دما، هشدارهای سیستم، کاهش تولید یا نوسانات جریان نیز باید محرک انجام بازرسی‌های خارج از برنامه باشند.
منابع مرجع