مدت‌زمان شارژدهی یک باتری خورشیدی به عوامل متعددی از جمله ظرفیت باتری (بر حسب کیلووات‌ساعت)، میزان مصرف دستگاه‌ها، عمق مجاز تخلیه شارژ (DoD)، بازدهی اینورتر و سطح شارژ اولیه بستگی دارد. فرمول پایه برای محاسبه این زمان عبارت است از: «زمان شارژدهی = انرژی قابل‌استفاده باتری ÷ توان مصرفی». برای نمونه، اگر یک باتری دارای ظرفیت اسمی ۵ کیلووات‌ساعت باشد، با فرض عمق تخلیه ۹۰ درصد و بازدهی ۹۰ درصدی اینورتر، حدود ۴.۰۵ کیلووات‌ساعت انرژی AC در دسترس خواهد بود. در چنین شرایطی، تأمین انرژی برای یک بار مصرفی ثابت ۵۰۰ وات، به‌صورت تئوری حدود ۸ ساعت امکان‌پذیر است؛ اما با افزایش مصرف به یک کیلووات، این زمان تقریباً به نصف کاهش می‌یابد.
در شرایط واقعی، میزان مصرف وسایل برقی ثابت نیست و باید جریان راه‌اندازی تجهیزاتی مانند موتورها، یخچال، پمپ‌ها و سیستم‌های سرمایشی را نیز در محاسبات لحاظ کرد. همچنین، باتری‌ها معمولاً به‌طور کامل تخلیه نمی‌شوند، زیرا حفظ بخشی از ظرفیت (State of Charge) برای افزایش طول عمر باتری و تأمین برق اضطراری ضروری است. در نهایت، وزارت انرژی (DOE) بر تفکیک میان ظرفیت انرژی (کیلووات‌ساعت) که نشان‌دهنده میزان ذخیره انرژی است و ظرفیت توان (کیلووات) که بیانگر قدرت لحظه‌ای خروجی باتری است، تأکید دارد.
منابع مرجع