دوره بازگشت سرمایه در نیروگاه‌های خورشیدی بیانگر مدت‌زمانی است که طی آن، سرمایه اولیه پروژه از طریق درآمدهای حاصله یا صرفه‌جویی‌های ایجادشده بازمی‌گردد. در ساده‌ترین مدل، چنانچه درآمدها و هزینه‌های سالانه ثابت فرض شوند، می‌توان از فرمول «دوره بازگشت ساده = سرمایه‌گذاری خالص اولیه ÷ جریان نقدی خالص سالانه» استفاده کرد. جریان نقدی خالص از کسر هزینه‌های عملیاتی، نگهداری، بیمه، اجاره زمین، مالیات و سایر مخارج سالانه از درآمد فروش برق یا ارزش برق صرفه‌جویی‌شده به دست می‌آید. برای نمونه، در پروژه‌ای با ۱۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری خالص که سالانه یک میلیارد تومان جریان نقدی خالص ایجاد می‌کند، بازگشت سرمایه ساده معادل ۱۰ سال خواهد بود. با این حال، در پروژه‌های واقعی، درآمدها و هزینه‌ها ثابت نیستند؛ عواملی نظیر افت تدریجی راندمان پنل‌ها، نوسانات تعرفه فروش برق، هزینه‌های تعمیر و تعویض اینورتر، تورم، مالیات و هزینه‌های تأمین مالی باید در مدل‌سازی لحاظ شوند. طبق تأکید NREL، دوره بازگشت ساده برای پروژه‌هایی با جریان‌های نقدی نامنظم یا دارای بدهی، معیار دقیقی نیست و استفاده از شاخص‌هایی مانند ارزش خالص فعلی (NPV)، نرخ بازده داخلی (IRR) و دوره بازگشت تنزیل‌شده برای تحلیل‌های دقیق‌تر توصیه می‌شود. از این رو، ارزیابی اقتصادی نیروگاه باید بر پایه تحلیل جریان نقدی در کل دوره عمر پروژه انجام پذیرد.
منابع مرجع