اتصال نیروگاه‌های خورشیدی به شبکه فشار متوسط، زمانی امکان‌پذیر است که ظرفیت پروژه و شرایط فنی شبکه، اجازه تزریق توان در سطح ولتاژ توزیع را بدهد. اگرچه اینورترها جریان مستقیم (DC) پنل‌ها را به جریان متناوب (AC) تبدیل می‌کنند، اما ولتاژ خروجی آن‌ها برای اتصال مستقیم به شبکه فشار متوسط کافی نیست. از این رو، خروجی چندین اینورتر ابتدا در تابلوهای AC تجمیع شده و سپس برای افزایش ولتاژ به سطح استاندارد شبکه، به ترانسفورماتور افزاینده منتقل می‌شود. در ادامه، تجهیزات کلیدزنی، حفاظتی، اندازه‌گیری و در صورت نیاز، سیستم‌های کنترل و مخابرات در مسیر قرار می‌گیرند. نقطه اتصال نهایی، اعم از فیدر اختصاصی، پست توزیع یا باس‌بار مشخص، پس از انجام مطالعات فنی توسط شرکت برق تعیین می‌گردد. پیش از نهایی‌سازی اتصال، بررسی پارامترهایی نظیر بارگذاری فیدر، نوسانات ولتاژ، جریان اتصال کوتاه، هماهنگی حفاظتی و کیفیت توان الزامی است. شایان ذکر است که امکان اتصال به شبکه فشار متوسط، صرفاً بر اساس ظرفیت نیروگاه تعیین نمی‌شود؛ چرا که ظرفیت پذیرش هر فیدر و پست متفاوت است. در صورتی که شبکه محلی فاقد ظرفیت کافی باشد، ممکن است نیاز به تقویت زیرساخت‌ها یا اتصال در سطوح ولتاژی بالاتر باشد؛ بنابراین طرح اتصال نهایی همواره بر اساس مطالعات دقیق سایت توسط شرکت برق صادر می‌شود.
منابع مرجع