تابش تابیده بر سطح پنل که در اصطلاح فنی «تابش در صفحه آرایه» یا به اختصار POA نامیده می‌شود، مقدار واقعی انرژی خورشیدی است که با زاویه و جهت‌گیری مشخص به سطح پنل می‌رسد. از آنجا که زاویه نصب پنل‌ها با سطح افق متفاوت است، داده‌های GHI به تنهایی برای محاسبه این مaقدار کافی نیستند. تابش POA از سه مؤلفه اصلی تشکیل می‌شود: تابش مستقیم، تابش پراکنده آسمان و تابش بازتاب‌شده از زمین و محیط پیرامون. محاسبه بخش مستقیم، در ساده‌ترین حالت، از طریق ضرب DNI در کسینوس زاویه برخورد پرتوهای خورشید با خط عمود بر سطح پنل امکان‌پذیر است. با این حال، محاسبه بخش پراکنده به دلیل توزیع غیریکنواخت روشنایی در آسمان، پیچیدگی بیشتری دارد؛ از این رو، نرم‌افزارهای تخصصی شبیه‌سازی نیروگاه برای این منظور از مدل‌های انتقال تابش نظیر مدل «پرز» (Perez) و نمونه‌های مشابه بهره می‌گیرند. مؤلفه بازتاب زمین نیز مستقیماً به ضریب بازتاب یا «آلبدو»ی سطح وابسته است؛ به طوری که سطوح روشن‌تر در مقایسه با سطوح تیره، تابش بیشتری را بازتاب می‌دهند. علاوه بر این، موقعیت جغرافیایی، زمان (تاریخ و ساعت)، زاویه شیب (Tilt)، جهت‌گیری (Azimuth) و وضعیت سیستم‌های ردیاب خورشیدی نیز بر مقدار POA تأثیرگذار هستند. در طراحی حرفه‌ای نیروگاه‌های خورشیدی، POA یکی از حیاتی‌ترین ورودی‌ها برای محاسبه دقیق میزان انرژی قابل تولید توسط آرایه‌های فتوولتائیک محسوب می‌شود.
منابع مرجع