شدت تابش خورشیدی یکی از کلیدی‌ترین عوامل در تعیین میزان تولید برق پنل‌ها و نیروگاه‌های فتوولتائیک است. شدت لحظه‌ای تابش که با عنوان «Irradiance» شناخته می‌شود، معمولاً با واحد وات بر مترمربع (W/m²) اندازه‌گیری می‌شود. با افزایش تابش بر سطح سلول خورشیدی، تعداد فوتون‌های جذب‌شده در نیمه‌رسانا افزایش یافته و در نتیجه جریان تولیدی پنل بیشتر می‌شود. در شرایط عملیاتی معمول، توان خروجی پنل با افزایش تابش به‌طور چشمگیری رشد می‌کند؛ هرچند این رابطه دقیق، تحت تأثیر دمای سلول و مشخصات فنی ماژول قرار دارد. تغییرات تابش تأثیر مستقیم‌تری بر جریان دارد، در حالی که ولتاژ تغییرات محدودتری را تجربه می‌کند. برای ارزیابی پتانسیل انرژی خورشیدی یک سایت، از شاخص‌هایی نظیر GHI، DNI، DHI و تابش بر سطح آرایه (POA) استفاده می‌شود. همچنین، انرژی تابشی دریافتی در یک بازه زمانی مشخص، با واحد کیلووات‌ساعت بر مترمربع محاسبه می‌گردد. عواملی نظیر پوشش ابر، ذرات معلق جوی، فصل، ساعت روز، موقعیت جغرافیایی و زاویه نصب پنل، مقدار تابش دریافتی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. لازم به ذکر است که تابش بسیار شدید می‌تواند منجر به افزایش دمای سلول شود که این امر بخشی از افزایش توان ناشی از تابش را خنثی می‌کند؛ از این رو، برای برآورد دقیق عملکرد نیروگاه، بررسی هم‌زمان تابش و دمای ماژول ضروری است.
منابع مرجع