دمای پنل خورشیدی نقشی کلیدی در تعیین توان خروجی واقعی ماژول‌های فتوولتائیک ایفا می‌کند. برخلاف تصور عمومی، عملکرد بهینه پنل‌های خورشیدی در گرو تابش شدید نور است و نه دمای بالا؛ در واقع، افزایش دمای سلول اگرچه منجر به افزایش جزئی جریان می‌شود، اما افت ولتاژِ ناشی از آن بسیار محسوس‌تر است. در نتیجه، توان خروجی پنل که حاصل‌ضرب ولتاژ در جریان است، کاهش می‌یابد. به همین دلیل، یک پنل خورشیدی ممکن است در یک روز آفتابیِ خنک، عملکرد بهتری نسبت به یک روز بسیار گرم داشته باشد. توان نامی پنل‌ها معمولاً در دمای سلول ۲۵ درجه سانتی‌گراد و تحت شرایط استاندارد آزمون (STC) تعیین می‌شود، در حالی که دمای واقعی سلول در محیط عملیاتی می‌تواند به‌مراتب بالاتر از دمای محیط باشد. میزان حساسیت پنل به تغییرات دما در دیتاشیت با عنوان ضریب دمایی توان، ولتاژ و جریان درج می‌شود؛ هرچه مقدار مطلق ضریب دمایی توان کمتر باشد، افت عملکرد پنل در هوای گرم ناچیزتر خواهد بود. رعایت فواصل استاندارد برای گردش هوا، نصب اصولی و انتخاب ماژول‌های متناسب با اقلیم منطقه، از راهکارهای مؤثر برای مدیریت دمای کاری و افزایش بازدهی نیروگاه‌های خورشیدی است.
منابع مرجع