نیروگاه خورشیدی به مجموعه‌ای از تجهیزات و زیرساخت‌ها گفته می‌شود که از انرژی خورشید برای تولید برق استفاده میکند. رایج‌ترین نوع آن، نیروگاه خورشیدی فتوولتائیک یا PV است. در این نیروگاه، پنل‌های خورشیدی تابش خورشید را دریافت کرده و مستقیماً به برق جریان مستقیم یا DC تبدیل می‌کنند. سپس اینورتر، برق DC را به جریان متناوب یا AC تبدیل میکند تا امکان مصرف محلی یا تزریق برق به شبکه سراسری فراهم شود. یک نیروگاه فتوولتائیک معمولاً از پنل خورشیدی، سازه نگهدارنده، کابل‌های DC و AC، اینورتر، تابلوهای حفاظتی، ترانسفورماتور، تجهیزات اندازه‌گیری و سیستم مانیتورینگ تشکیل می‌شود. ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی بسیار متنوع است و از سامانه‌های کوچک چند کیلوواتی تا نیروگاه‌های بزرگ با ظرفیت صدها مگاوات یا بیشتر توسعه پیدا می‌کنند. نوع دیگری نیز با عنوان نیروگاه خورشیدی حرارتی متمرکز یا CSP وجود دارد که به‌جای تبدیل مستقیم نور به برق، ابتدا با استفاده از آینه‌ها انرژی خورشید را به حرارت تبدیل میکند. امروزه نیروگاه‌های PV به دلیل ساختار ماژولار، کاهش هزینه فناوری و امکان احداث در مقیاس‌های مختلف، بخش مهمی از توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر جهان را تشکیل می‌دهند.
منابع مرجع