شرایط اقلیمی نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب نوع پنل‌های خورشیدی و ماندگاری آن‌ها در نیروگاه‌ها ایفا می‌کند. در مناطق گرمسیر، توجه به ضریب دمایی توان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در اقلیم‌های گرم و مرطوب، نفوذ رطوبت، خوردگی لایه‌های فلزی (متالیزاسیون) و جداشدگی لایه‌ها (Delamination) از چالش‌های اصلی محسوب می‌شوند. در مناطق کویری، عواملی نظیر نشست گردوغبار، تابش شدید فرابنفش (UV)، گرمای طاقت‌فرسا و فرسایش ناشی از ذرات معلق، مستقیماً بر عملکرد و هزینه‌های نگهداری اثر می‌گذارند. در مناطق سردسیر و کوهستانی، بار مکانیکی ناشی از برف، چرخه‌های انجماد و عملکرد پنل در دماهای پایین حائز اهمیت است. همچنین، سایت‌های مستعد بارش تگرگ نیازمند پنل‌هایی با مقاومت بالاتر در شیشه و قاب هستند که نتایج آزمون‌های تنش تگرگ (Hail Stress Test) را با موفقیت پشت سر گذاشته باشند؛ علاوه بر این، در مناطق ساحلی یا صنعتی، خوردگی ناشی از نمک یا آلاینده‌های شیمیایی باید به‌طور ویژه بررسی شود. طبق تأکید IEA PVPS، انتخاب پنل‌های بهینه‌شده برای اقلیم‌های خاص (Climate-Optimised PV) باید متناسب با تنش‌های واقعی محل پروژه صورت گیرد و راهکاری که در یک اقلیم کارآمد است، لزوماً بهترین گزینه برای اقلیمی دیگر نخواهد بود. همچنین، استاندارد IEC 61215 به‌عنوان یک آزمون عمومی برای تأیید صلاحیت محصول، به‌تنهایی تضمین‌کننده عملکرد در تمامی شرایط سخت محیطی نیست. ازاین‌رو، پیش از انتخاب نهایی، بررسی دقیق داده‌های اقلیمی، انجام آزمون‌های تکمیلی و ارزیابی تجربیات میدانی محصول ضروری است.
منابع مرجع