شارژ خودروهای برقی با استفاده از پنل‌های خورشیدی امکان‌پذیر است و این فرایند می‌تواند هم به‌صورت متصل به شبکه و هم در قالب سیستم‌های خورشیدی مجهز به باتری انجام شود. در حالت معمول، پنل‌ها جریان مستقیم (DC) تولید کرده و اینورتر آن را به جریان متناوب (AC) تبدیل می‌کند تا شارژر خودرو بتواند از برق ساختمان استفاده کند. در ساعات آفتابی، چنانچه توان تولیدی پنل‌ها کافی باشد، بخش عمده‌ای از انرژی مورد نیاز برای شارژ خودرو مستقیماً از نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی تأمین می‌شود؛ در غیر این صورت، کسری انرژی از شبکه سراسری دریافت می‌گردد. برای طراحی بهینه ظرفیت سیستم، باید عواملی نظیر میزان مصرف انرژی خودرو (بر حسب کیلووات‌ساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر)، مسافت پیموده شده روزانه، توان شارژر و ساعات حضور خودرو در محل به‌دقت بررسی شوند. برای نمونه، خودرویی که مصرف روزانه بالایی دارد اما تنها در ساعات شب در خانه است، بدون وجود سیستم ذخیره‌سازی (باتری)، قادر نخواهد بود انرژی تولیدی پنل‌ها را در طول روز به‌طور مستقیم دریافت کند؛ در چنین شرایطی، شبکه برق یا سیستم‌های ذخیره‌ساز نقش واسطه را ایفا می‌کنند. سازمان IEA PVPS نیز کاربرد سیستم‌های فتوولتائیک را برای شارژ وسایل نقلیه برقی، از سیستم‌های کوچک مستقل از شبکه (Off-grid) تا کاربردهای مقیاس بزرگ، مورد بررسی قرار داده است. بهره‌گیری از سیستم‌های مدیریت هوشمند شارژ می‌تواند زمان‌بندی شارژ را با ساعات اوج تولید خورشیدی هماهنگ کرده و نرخ خودمصرفی سیستم را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.
منابع مرجع