استفاده از انرژی خورشیدی در سیستم‌های روشنایی معابر، امکان نورپردازی در نقاطی را فراهم می‌آورد که اجرای شبکه‌های برق‌رسانی و کابل‌کشی در آن‌ها دشوار یا بسیار هزینه‌بر است. هر واحد روشنایی مستقل به‌طور معمول از یک پنل فتوولتائیک، باتری، کنترل‌کننده شارژ و منبع نور LED تشکیل شده است. در این سیستم، پنل خورشیدی در طول روز انرژی را ذخیره کرده و کنترل‌کننده شارژ، با تشخیص کاهش نور محیط در هنگام غروب، چراغ را به‌صورت خودکار روشن می‌کند. این تجهیزات برای جاده‌های روستایی، پارک‌ها، محوطه‌های صنعتی، مسیرهای پیاده‌روی، پارکینگ‌ها و به‌طور کلی مناطق دور از شبکه سراسری برق بسیار کارآمد هستند. مزیت اصلی این سیستم‌های مستقل، بی‌نیازی از حفاری و کابل‌کشی‌های طولانی برای هر پایه چراغ است. با این حال، طراحی غیراصولی می‌تواند منجر به خاموشی چراغ در ساعات پایانی شب یا در شرایط جوی ابری و کم‌تابش شود؛ بنابراین، ظرفیت باتری و پنل باید با در نظر گرفتن توان LED، مدت‌زمان مورد نیاز برای روشنایی، بدترین شرایط تابش خورشید و عمق مجاز دشارژ باتری به‌دقت محاسبه شود. به‌کارگیری قابلیت کاهش شدت نور (Dimming) در ساعات کم‌تردد، می‌تواند علاوه بر بهینه‌سازی مصرف انرژی، هزینه‌های مربوط به ابعاد باتری را کاهش دهد. همچنین، محل نصب پنل باید کاملاً بدون سایه و دارای جهت‌گیری مناسب باشد. در نهایت، یک سیستم روشنایی خورشیدی کارآمد باید به عنوان یک سامانه مستقل انرژی طراحی شود، نه صرفاً چراغی که به یک پنل کوچک متصل شده است.
منابع مرجع