انعقاد قرارداد با ساتبا برای نیروگاه خورشیدی

در این مرحله باید مدل اقتصادی نیروگاه نهایی شود. در این مرحله ممکن است قراردادی با ساتبا یا قراردادی در چارچوب یکی از مدل‌های سرمایه‌گذاری مورد تأیید ساتبا منعقد شود. نکته اساسی این است که «قرارداد با ساتبا» یک قرارداد ثابت و یکسان برای تمام نیروگاه‌ها نیست و نوع آن مستقیماً به مدل سرمایه‌گذاری پروژه بستگی دارد. ساتبا برای توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر چند مسیر متفاوت را تعریف کرده است؛ از جمله خرید تضمینی برق در چارچوب ماده ۶۱ قانون اصلاح الگوی مصرف، مدل‌های مبتنی بر ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید، عرضه برق در تابلوی سبز بورس انرژی، احداث نیروگاه برای تأمین برق صنایع و تهاتر انرژی، احداث نیروگاه در شهرک‌های صنعتی یا زمین‌های شخصی و سایر مدل‌های توسعه تجدیدپذیر.

خرید تضمینی برق

در مدل خرید تضمینی ماده ۶۱، رابطه قراردادی بر فروش انرژی تولید شده نیروگاه استوار است. طبق اسناد معرفی مدل‌ های توسعه ساتبا، قرارداد خرید تضمینی در این چارچوب می‌تواند ۲۰ ساله باشد و مکانیزم تعدیل نیز برای آن پیش‌بینی شده است.

عرضه برق در تابلوی سبز بورس انرژی

مدل بورس انرژی با خرید تضمینی یکسان نیست. در این روش نیروگاه می‌تواند برق تجدیدپذیر را در تابلوی سبز بورس انرژی عرضه کند و درآمد پروژه تابع معاملات بازار و سازوکارهای مربوط به عرضه برق سبز خواهد بود.

مدل‌های خود تأمین و تهاتر صنایع

در پروژه‌ هایی که نیروگاه برای تأمین برق یک صنعت احداث می‌شود، هدف اصلی ممکن است فروش برق به ساتبا نباشد. در مدل تهاتر انرژی، برق در محل نیروگاه تولید شده و معادل آن برای مصرف صنعتی در نقطه مصرف منظور می‌شود.

جمع‌ بندی

انعقاد قرارداد با ساتبا یا انتخاب یکی از مدل‌های مورد تأیید آن، مدل درآمدی نیروگاه خورشیدی را به یک چارچوب حقوقی و اجرایی مشخص تبدیل می‌کند. خرید تضمینی برق، فروش در تابلوی سبز بورس انرژی و مدل‌های خودتأمین یا تهاتر صنایع، هرکدام ساختار و مسیر درآمدی متفاوتی دارند. انتخاب مدل مناسب قرارداد یکی از تصمیم‌های مهم پروژه است و باید با هدف سرمایه‌گذاری و نحوه فروش یا مصرف برق نیروگاه هماهنگ باشد.